FI Game Review Khak GunayStudio - نگاهی به بازی موبایلی «خاک»

نگاهی به بازی موبایلی «خاک»

این دیگه آخرین شانسمونِ، باید هر طور شده از اینجا خارج بشیم.

این جملاتی هست که به محض ورود به گیم پلی بازی «خاک» می شنوید؛ بازی ای که تولید استودیوی «گونای Gunay» به مدیریت آقای کیوان ملک محمدی طی هشت ماه برای پلتفرم اندروید ساخته شده است.

داستان بازی که در توضیحی کوتاه کنار بازی نوشته شده، اینگونه است: “این یک بازی آسان کودکانه نیست! روایت فرار دو دوست از اسارت تروریستهاست, پایگاهی که هنگام خروج از آن, مبارزه با انبوهی از نفرات دشمن, کلید آزادی شماست…”. به نظر می رسد بازی در کشور سوریه انجام می گیرد و ما (یکی از آن دو دوست) جزو نیروهای مدافع حرم ایرانی هستیم که برای از بین بردن نیروهای داعش و بیرون راندن آنها از خاک سوریه، به آنجا رفتیم که طی اتفاقی در میان نیروهای تروریسیتی گرفتار می شویم و هدف، فرار از چنگال آنهاست. (البته در یکی از کات سین های بازی، ما را خبرنگار معرفی میکند)

گیم پلی بازی خاک، اکشن، پر تنش و دارای ضرباهنگ بالایی است. استفاده از اسلحه های گرم و سرد و وسایل نقلیه نظامی، تنوع خوبی را در بازی به وجود آورده است که از یکنواختی گیم پلی کم می کند.
سیستم کنترل بازی هم خوب است و هم سخت؛ مخصوصا موقع رانندگی این سختی زیاد حس می شود و کمی روی اعصاب است.

طراحی کاراکترها، محیط بازی و مباحث مربوط به مدلینگ، نورپردازی و تکسچرینگ این بازی، استاندارد و از کیفیت خوبی برخوردار است. با وجود داشتن هفت مرحله متنوع و کات سین های بین مراحل، حجم بازی حدود ۳۷ مگابایت و از روش های بهینه سازی بسیار خوبی استفاده شده است.
رده بندی سنی بازی، مناسب برای بالای ۱۶ سال تعیین شده که با وجود صحنه های خشن و خون هایی که در حین مبارزه تجربه می کنید، امری طبیعی است.

در انتها هم، یک خسته نباشید به تیم سازنده می گوییم و برایشان آرزوی موفقیت های بیشتر داریم.

پی نوشت های دلسوزانه:
مطالبی که در ادامه می خوانید، صرفا نظرات و نقدهای شخصی بنده درباره بازی موبایلی «خاک» است.

با وجود زحمت زیادی که برای تولید این بازی کشیده شده است، شاهد برخی نکات مهم هستیم:

  • چرا باید از دست داعش فرار کرد؟ چرا نویسنده بازی، داستان را حول محور حمله و سرکوب داعش روایت نکرده است؟ این سوالاتی هست که در اولین برخورد با این بازی با آن مواجه شدم.
  • ما در بازی متوجه نمی شویم که گروه تروریستی داعش بد و دارای تفکرات منحرف است؛ صرفا کاراکتر منفی هستند.
  • واقعا برای قسمت های صدمه زدن به دشمن یا صدمه خوردن گیمر، نیاز به این همه خشونت و خون هست. انقدر در مبارزات پاشش خون زیاد است که احساس می کنید در حال انجام یک بازی به سبک بازی ارّه هستید.
  • کمبود تنوع در دیالوگ ها و تکرار برخی جملات مثل “برو به دَرَک”.
  • باگ های جزیی مثل رد شدن از بعضی کولایدر ها و دیوارها در موقع رانندگی.
  • نامناسب بودن محل قرار گرفتن چک پونت ها و نقطه بازگشت به آن ها پس از مرگ.
  • تعداد دشمنان در بعضی از قسمت ها، حساب شده نیست و گاها زیادتر از حوصله گیمر.
  • سیستم کنترل بازی کمی سخت است، مخصوصا موقع رانندگی.
  • نداشتن کلید “خروج از بازی” در منوی اصلی و کار نکردن کلید بازگشت خود گوشی برای خارج شدن.
  • استفاده از عبارت “عقب” به جای “بازگشت” برای برگشتن به صفحات قبل در منوی اصلی بازی. البته شخصا استفاده از نماد بازگشت برای این کلید را بهتر و مناسب تر می دانم.
  • مشکلی که بیشتر بازی سازان ما با آن مواجه اند، همین برخورد کپی بردارانه از بازی های خارجی است. متاسفانه ما بجای خلق ایده، به کپی فرمالیستی و شکلی روی آوردیم. چرا باید بازی اکشن ما عینا مثل فلان بازی خارجی باشد؟ منظورم این است که این همه انرژی و وقت را برای خلق یک ایده جدید خرج کردن، بهتر و مناسب تر بود.

نویسنده: محمد مهدی شقایقی

بازی موبایلی خاک photo408454620121246084 - نگاهی به بازی موبایلی «خاک»

دانلود بازی «خاک» از کافه بازار

تریلر بازی موبایلی خاک

م.م.شقایقی هستم، یک مهندس هنردوست. از کودکی کنجکاو بودم و همیشه نگاهی متفاوت نسبت به پیرامونم داشتم. عاشق ساخت کاردستی و خلق چیزهای جالب بودم و هستم. امروز نیز تقریبا همان کارها را انجام می دهم اما در حوزه رسانه های دیجیتال؛ مثل تولید نرم افزار های مالتی مدیا، وبسایت ها، اپلیکیشن ها و بازی های ویدئویی.

یک نظر

  1. mahan پاسخ

    من به عنوان یه گیمر تا بحال بیشتر از ۲ هزار تا بازی نصب کردم و اگر بین اینهمه بازی،۱۰ تا بازی بوده که بیشتر از یکی، دو ساعت توی گوشی یا سیستمم دوام نیاورده و حذفش کردم،مطمٸناً، ۹ تاش بازی ایرانی بوده،چون محال و غیر قابل باوره که مشکلی توش نباشه.من سخت ترین و چالشی ترین بازی هارو به اتمام رسوندم،اما اینبار با چند تا از دوستان،۲ ساعت تمام،وقت رو صرف رد شدن از مرحله اول این بازی کردیم،که به غیر از اتلاف وقت و اعصاب خردی هیچی نداشت،اگه بخوام تجربمو در موردش بگم اینجوری میشه که:اول،،یه چاقوی مسخره پرت میکنه به سمتت،و به محض رویارویی با اولین دشمن،نصف جونت میره و بعد سوار یه ماشین میشی و به محض حرکت کردن ۵۰۰ تا تیر بهت میزنن و …،همین.نمیدونم سازندش چه چیزی مصرف کرده،چون واااقعاً ساخت یه همچین چیز بیخود و عجیب و غریبی که هیچکس نمیتونه حتی مرحله اول رو رد کنه،نیازمند یه جنس خوب و یه ساقی کار درسته.!!؟
    چون در مرحله اول یه ماشین قُزویت بهت میده،و نه اسلحه ای داری و بدون هییییچ سلاحی میون کلّی آدم مسلح تو راهی که اصلا نیم متر جلوتر رو نمیتونی ببینی و مدام باید بری توی در و دیوار رها میشی،که به همون ثانیه ی اول حرکت کردنت،۵۰ نفر راه رو میبندن و سوراخ سوراخت میکنن،و هیییچ راه فراری نداری،ما بیشتر از ۶۰یا ۷۰ بار مرحله اول رو با اعصاب خردیهایی مثل: صدای مسخره ای که بدبختانه مداماً هم باید تحملش کنی چون ،خود سازندش هم نمیتونه بیشتر از ۱۰ثانیه بازی کنه و همون مرحله اول به فنا میره.و واقعا خیلی عجیبه که آیا ساخت یه بازی اینقدر مشکله که باید ۵۰ تا سایت و وبلاگ ساخته شه که فقط سوالات کاربران رو در مورد پیش پا افتاده ترین موارد جواب بدن،و مردم بپرسن که آیا رد شدن از مرحله اول بازی ،رمز میخواد یا نه؟!.که این واقعاًخنده داره،اینکه نشد بازی،که باید توی همون مرحله اول گیر کنی،کاش میشد از اینهمه بازیهایی که توسط کشورهای بدبخت و بیچاره دیگه ساخته میشه ۱% یاد بگیریم و خودمون رو به استانداردهای ۲۰ سال پیش اونا نزدیک کنیم، .در کل این بازی یه ترکیبی از اتلاف وقت،اعصاب خردی و تعجب و افسوس خوردن، به اینکه ما ایرانیها چقدر بیچاره ایم که عرضه ساخت یه بازی رو نداریم

    1. م.م.شقایقی نویسنده پاسخ

      سلام آقا ماهان
      به شخصه تشکر میکنم از شما که به بازی های ایرانی اهمیت می دهید.
      نظر شما را تایید کردم تا اگر سازندگان بازی به این صفحه آمدند، متن شما را ببینند و در آپدیت ها یا بازی های بعدی لحاظ کنند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code